Teatr Muzyka

Marlena

, Scena na Piętrze

Marlena Dietrich zdominowała swoją niezwykłą osobowością niemal całe minione stulecie. Urodzona w „przyzwoitej” mieszczańskiej niemieckiej rodzinie, szybko zawiodła pokładane w niej nadzieje, zaczęła marzyć o karierze scenicznej i to bynajmniej nie o takiej, do której się przygotowywała, czyli karierze skrzypaczki. Marlena marzyła o teatrze i to marzenie realizowała z podziwu godną konsekwencją. W jednym z teatrzyków wypatrzył ją wielki austriacki reżyser filmowy, Joseph von Sternberg, powierzył jej główną rolę w filmie „Błękitny Anioł”, film odniósł sukces.

Sternberg otrzymał propozycję pracy w Stanach Zjednoczonych i namówił
Marlenę, by mu towarzyszyła. Marlena wahała się - w Berlinie miała męża i córeczkę – ale propozycję przyjęła. Nakręcili razem kilka filmów na wysokim poziomie artystycznym, ale nie kasowych i postanowili pójść dalej każde swoją drogą. Po kilku marnych, zrealizowanych pod batutą innych reżyserów, ale przynoszących dochody filmach, w których kontynuowała swój, stworzony przez Sternberga, wizerunek chłodnej piękności,pożeraczki męskich serc, Marlena objawiła niekłamany talent komediowy w filmie „Destry znowu w siodle”, gdzie zagrała właścicielkę baru o wątpliwej reputacji. Jej gwiazda nadal świeciła pełnym blaskiem.

Sytuacja w Niemczech stawała się coraz groźniejsza. Marlenie udało się
ściągnąć rodzinę do Stanów, gdzie opowiedziała się z całą stanowczością przeciw poczynaniom nazistów, odmówiła propozycji powrotu do kraju, by zagrać tam w filmie, przyjęła obywatelstwo amerykańskie, opiekowała się uchodźcami z Europy i zaangażowała się w walkę z wrogiem – Japonią i Niemcami. Wstąpiła do zespołu, który jeździł po wszystkich frontach, śpiewała dla amerykańskich żołnierzy, dzielnie znosiła głód, zimno i wszy.
Ta wielka, „luksusowa” gwiazda, która niegdyś podróżowała z kilkunastoma kuframi garderoby, sama stała się żołnierzem, za co po wojnie otrzymała rangę kapitana i liczne amerykańskie i europejskie odznaczenia. Po wojnie jej kariera nagle przygasła,pojawiły się inne gwiazdy, syta, znająca wojnę tylko z gazet i radia, Ameryka, jakby zapomniała o dzielnej Niemce. I wtedy Marlena zaczęła śpiewać. Najpierw na estradach i w klubach amerykańskich, później na całym świecie, także i w Polsce. Znowu zabłysła
pełnym blaskiem.

W naszym spektaklu w roli Marleny występuje Izabella Bukowska –
Chądzyńska, aktorka Teatru Polskiego w Warszawie (nawiasem mówiąc
– poznanianka!), wspaniale śpiewająca, piękna, utalentowana i tajemnicza. Bo Marlena, znana na całym świecie, pozostała do końca swego długiego życia tajemnicą. Kochały ją tłumy mężczyzn, a kogo kochała Marlena? Nie odpowiemy na to pytanie, nie rozwiążemy wszystkich jej sprzeczności i zagadek, ale Izabella Bukowska zaśpiewa dla Państwa największe przeboje Marleny Dietrich: „Lolę”, „Lili Marlene”, „Ja jestem tylko po to…”. „La
vie en rose”, „Gzie są chłopcy z tamtych lat” i wiele innych, mniej znanych, ale równie pięknych.

Izabelli Bukowskiej – Chądzyńskiej partneruje kolega z Teatru Polskiego –
znakomity aktor, Adam Biedrzycki. Przy fortepianie zasiada Maestro Zbigniew Rymarz, który jest również autorem opracowania muzycznego spektaklu. Autorką scenariusza i reżyserką jest Alicja Choińska, której przedstawienie „Bodo – pieśniarz Warszawy” widzieli
Państwo w Scenie na Piętrze kilka lat temu.


Bilety: 70 zł, 55 zł, 45 zł dostępne w kasie Estrady Poznańskiej.


Estrada_wookmark_thumb_izabelle_bukowska_jako_marlena.